Mary Anning

Hoxe o buscador Google homenaxea a Mary Anning , a buscadora de fósiles  de Lyme Regis

Hai uns anos, publicouse a novela  "Las huellas de la Vida" , de Tracy Chevalier, baseada  na vida de Mary e noutros persoaxes da época na que a xeoloxía  estaba a abrirse camiño como ciencia. Témola na biblioteca do instituto, así que  animádevos a pedila!. Que non vos asuste o tema , é un relato moi ameno que mestura feitos reais con ficción.

Os fósiles

O voso traballo do 1º trimestre consistiu en buscar información básica sobre os fósiles. En síntese, averiguáchedes que un fósil é un resto dun organismo ou da súa actividade conservado de maneira permanente nas rochas sedimentarias, e que  o proceso de fosilización é complexo e moi improbable.
Ainda que cada ano os paleontólogos descubren novas especies o rexistro fósil sempre será  moi incompleto. A inmensa maioría das especies que viviron ao longo dos tempos xeolóxicos non chegaron a fosilizar.
Con todo, os fósiles son moi útiles en xeoloxía: sirven para datar as rochas que os conteñen, permiten describir paleoambientes e paleoclimas, son probas da evolución dos seres vivos...e son unha parte importantísima do patrimonio natural daquelas zonas que teñen a fortuna de telos.
En Galicia, a pesares de existir un rico e variado patrimonio xeolóxico, apenas ten  formacións rochosas con fósiles. A que pode deberse esta circunstancia?

Peixe parideiro

No medio acuático os óvulos e os espermatozoides poden soltarse na auga , onde se xuntan para producir o cigoto . Así sucede na maioría dos peixes e mesmo nos anfibios como rás, sapos ou píntegas. A fertilización interna, que implica apareamento entre macho e femia, considérase unha adaptación ao medio terrestre, ainda que tamén existen bastantes especies de peixes vivíparos, especialmente as quenllas e os seus parentes.
Os científicos xa sabían que a aparición da cópula nos vertebrados era bastante anterior á conquista dos continentes , pero agora, grazas a uns restos fósiles descubertos no oeste de Australia , sabemos que este invento evolutivo é cando menos 200 millóns de anos máis antigo do que se pensaba. O fósil en cuestión, que pertence a un peixe placodermo, revela a presenza dun embrión co seu cordón umbilical no interior dunha femia que estaba próxima a parir. Estes antigos peixes con coiraza , que viviron nos mares do período devónico (hai 380 millóns de anos) , realizaban o acto sexual grazas a unha adaptación nas aletas pélvicas, seguidamente o embrión desenvolvíase no interior da femia e finalmente ésta paría ao seu esvaradío bebé dunha maneira bastante semellante a como hoxe fan quenllas e raias: coa cola por diante.
Premede aquí para ver unha recreación animada .